Okra Coloma in coronatijden:

Het is niet simpel ook nog omdat onze mensen bijna voor 2/3 uit personen boven de 70 jaar bestaan.

Met Pasen zijn we een zakje eitjes in de brievenbussen van onze leden gaan steken.

We houden ook contact via mail en bellen regelmatig met leden. Ons magazine steken we nu per 2 maand in de bussen.

De wekelijkse dans, yoga en turnnamiddag liggen nu ook stil, maar we hebben al een plan klaar als 't Kranske terug open mag om op veilige manier ( afstand , geen handen wassen of kussen, mondmaskers, handgel enz. ) terug stilaan wat sport te kunnen doen.

We hadden ook een lid die in de home verblijft en 90 jaar werd. Daar zijn we haar geschenk gaan afgeven en hebben zoveel mogelijk kaartjes gestuurd.

En… raar maar waar we hebben in deze tijd 2 nieuwe leden bij!

Dus vanaf het mag, gaan we stilaan onze sport hervatten, hetzij aangepast en hopelijk kunnen we vanaf september terug volledig starten met onze daguitstap en smoutebollennamiddag.

**********************************************************************************************************************************************************************************************************

   

Welkom beste lezer.

 

Met ons liturgie groepje ‘Mozes’ hebben wij onze hoofden even virtueel samen gestoken.

In deze periode van op-kot-blijven zie je, als je dat wil, ook enkele corona-lichtpuntjes.

Jezus komt aan het woord en zegt: “Als jij dat wil ben Ik je deur”.

Paul inspireert ons en laat ons, los van de huidige omstandigheden, even stilstaan bij een nu wel erg actueel stukje huis.

Tot slot worden we in goed gezelschap op weg gezet met de vraag om onderweg zelf ook gids te zijn .

Laat ons er ‘op-afstand-toch-samen’ van genieten.

 

Lockdown

 

Ja, er is angst.

Ja, er is isolatie.

Ja, er wordt gehamsterd.

Ja, er is ziekte.

Ja, er is zelfs dood.

Maar …

Ze zeggen dat je na zoveel jaren lawaai de vogels weer kunt horen.

Ze zeggen dat de lucht niet langer vol smog is, maar blauw en grijs en helder.

Ze zeggen dat mensen elkaar toezingen zodat wie alleen is, de geluiden kan horen van de families om zich heen.

Ze zeggen dat een hotel gratis maaltijden aanbiedt en bezorgt.

 

Vandaag is een jonge vrouw druk bezig om flyers te verspreiden met haar nummer op zodat anderen iemand hebben die ze kunnen bellen.

Vandaag bereiden velen zich voor om daklozen, zieken en vermoeide mensen te verwelkomen en onderdak te geven.

 

Over de hele wereld beginnen mensen te vertragen en te reflecteren.

Over de hele wereld kijken mensen op een nieuwe manier naar hun buren.

Over de hele wereld worden mensen ontvankelijk voor een nieuwe realiteit:

            hoe groot we werkelijk zijn,

            hoe weinig we feitelijk kunnen controleren,

            en - wat er echt toe doet - van elkaar houden.

 

Ja, er is angst, maar er hoeft geen haat te zijn.

Ja, er is isolement, maar er hoeft geen eenzaamheid te zijn.

Ja, er wordt gehamsterd, maar er hoeft geen gierigheid te zijn.

Ja, er is ziekte, maar de ziel hoeft niet ziek te zijn.

Ja, er is zelfs dood, maar liefde kan altijd opnieuw geboren worden.

 

Ontwaak met de keuzes die je maakt om nu te leven.

Adem vandaag.

Luister voorbij het geraas van je paniek: de vogels zingen weer.

Kijk voorbij je ramen en deuren: de lucht klaart op.

Ruik: de lente komt voorbij.

Weet tegen beterweten in: altijd word je omringd door Liefde.

Open de ramen van je ziel en - al kun je de ander niet aanraken - zing over het lege plein!

(Naar Richard Hendrick, Ierse franciscaan)

Omdat we nog steeds niet kunnen samenkomen in de  kerk, heeft het groepje dat de viering deze zondag zou verzorgen toch voor een bijdrage gezorgd! Dankjewel aan het groepje en veel leesplezier aan jullie allemaal... Nog even volhouden!

Tekst eerste lezing: Handelingen 2, 14.22-33

Op de dag van Pinksteren trad Petrus naar voren met de elf en verhief zijn stem om het woord tot de menigte te richten:
"Gij allen, Joodse mannen en bewoners van Jeruzalem,weet dit wel en luistert aandachtig naar mijn woorden.
Jezus de Nazoreeër was een man wiens zending tot u van Godswege bekrachtigd is.
Gij kent immers zelf de machtige daden, wonderen en tekenen, die God door Hem onder u heeft verricht:
Hem, die volgens Gods vastgestelde raadsbesluit en voorkennis is uitgeleverd, hebt gij door de hand van goddelozen aan het kruis genageld en gedood.
Maar God heeft Hem ten leven opgewekt na de strikken van de dood te hebben ontbonden;
want het was onmogelijk dat Hij daardoor werd vastgehouden.
Doelend op Hem toch zegt David:
De Heer had ik voor ogen, altijd door, Hij is aan mijn rechterhand, opdat ik niet zou wankelen;
daarom is er blijdschap in mijn hart en jubelt mijn mond van vreugde;
ja, ook mijn lichaam zal rust vinden in hoop, omdat Gij mijn ziel niet zult overlaten aan het dodenrijk en uw heilige geen bederf zult laten zien.
Wegen ten leven hebt Gij mij doen kennen. Gij zult mij met vreugde vervullen voor uw aanschijn.
Mannen, broeders, ik mag wel vrijuit tot u zeggen van de aartsvader David dat hij gestorven en begraven is;
we hebben immers zijn graf bij ons tot op deze dag.
Welnu, omdat hij een profeet was, en wist, dat God hem een eed gezworen had dat Hij een van zijn nakomelingen op zijn troon zou doen zetelen,
zei hij met een blik in de toekomst over de verrijzenis van Christus, dat Hij niet is overgelaten aan het dodenrijk en dat zijn lichaam het bederf niet heeft gezien.
Deze Jezus heeft God doen verrijzen. En daarvan zijn wij allen getuigen."

Nieuwe data vastgelegd!

Ook al weten we niet wanneer we terug kunnen samen vieren toch proberen we al één en ander te plannen.

Zolang we ‘in ons kot’ blijven zal elke zondag een (bescheiden) bijdrage op de website verschijnen van het liturgisch groepje van dienst.

Kerkkuis: nieuwe datum wordt vast gelegd zo gauw we weten wanneer we kunnen samen komen. Zo kunnen we hopelijk in een propere kerk starten.

Plechtige geloofsbelijdenis: zondag 6 september ‘20

De naamopgave zullen we koppelen aan het JIP-weekend van 2 tot 4 oktober: een plechtig naam-opgave momentje voorzien in de viering van 4 oktober ’20 waar ook alle Jippers na hun weekend aanwezig zijn.

Eerste Communie: zondag 20 september ’20.

*****************************************************************************************************************************************************************************

Aangezien we nog steeds niet mogen samen komen om te vieren heeft ons liturgisch groepje toch een korte mijmering bij elkaar gesprokkeld... Wij denken aan jullie!

Eerste lezing: Handelingen 2, 42-47

Alle gelovigen gingen met elkaar om als mensen van één familie. Ze kregen van de apostelen uitleg over Jezus. Ze kwamen vaak bij elkaar om te bidden en om met elkaar het brood te delen. De apostelen deden veel wonderen en iedereen was diep onder de indruk. Alle gelovigen kwamen steeds bij elkaar. Ze deelden alles wat ze hadden. Ze verkochten hun bezittingen en het geld gaven ze aan iedereen die het nodig had. Elke dag kwamen ze naar de tempel om samen te zijn. Bij elkaar thuis deelden ze het brood. Vol vreugde aten ze samen, en iedereen was even belangrijk. Ze eerden God en het hele volk had veel waardering voor hen. Elke dag kwamen er meer mensen bij die door God gered waren.

 

Evangelie: Johannes 20, 19-31

Op de avond van diezelfde dag waren de leerlingen bij elkaar. Uit angst voor de Joodse leiders hadden ze de deur op slot gedaan. Maar opeens stond Jezus tussen hen in en zei: ‘Ik wens jullie vrede.’ Daarna liet hij de wonden zien aan zijn handen en zijn zij. Toen zagen de leerlingen dat het de Heer was en ze waren erg blij. Jezus zei nog een keer tegen hen: ‘Ik wens jullie vrede. De Vader zelf heeft mij gestuurd. Nu ben ik het die jùllie stuurt.’ Daarna blies hij op hen en zei: ‘Nu hebben jullie de heilige Geest gekregen. Vanaf nu hebben jullie de macht om zonden te vergeven. Als jullie iemand vergeven, dan vergeeft God hem ook. Als jullie iemand niet vergeven, dan vergeeft God hem ook niet.’ Toen Jezus bij de groep leerlingen kwam, was één leerling er niet bij. Dat was Tomas, die ook Didymus genoemd werd. De anderen zeiden later tegen hem: ‘Wij hebben de Heer gezien!’ Tomas zei: ‘Ik wil eerst de wonden van de spijkers in zijn handen zien en ze voelen met mijn vinger. Ik wil met mijn hand de wond in zijn zij voelen. Anders geloof ik het niet!’ Een week later waren de leerlingen weer bij elkaar. Nu was Tomas er ook bij. De deur was op slot, maar opeens stond Jezus weer tussen hen in. Hij zei: ‘Ik wens jullie vrede.’ Daarna zei hij tegen Tomas: ‘Kom, voel met je vinger aan mijn handen en voel met je hand aan mijn zij. Wees niet langer ongelovig, maar geloof!’ Toen zei Tomas tegen hem: ‘U bent mijn Heer en mijn God.’ Jezus zei: ‘Jij gelooft in mij omdat je mij gezien hebt. Vanaf nu zullen mensen in mij geloven zonder dat ze mij zien. God zal hen gelukkig maken.’ Jezus heeft veel wonderen gedaan toen hij bij zijn leerlingen was. Veel meer dan er in dit boek opgeschreven zijn. De wonderen in dit boek zijn uitgekozen met een bedoeling. Het gaat erom dat jullie geloven dat Jezus de messias is, de Zoon van God. Als je gelooft in Jezus Christus, krijg je het eeuwige leven.

 

 Voor onze mijmeringen:

Ook de communicanten blijven dankbaar voor al de mensen die zich met hart en ziel inzetten voor anderen in deze Corona-tijd! Ze willen dit duidelijk maken met de prachtige creaties die ze zelf maakten:

  

 

En daarbij schrijven ze nog:

Wij wensen iedereen veel moed en hopen dat iedereen gezond blijft!

Lieve groeten,

Eerste Communie Coloma & Sint-Jan-Berchmans

 

******************************************************************************************************************************

 

Evangelielezing

Joh 20, 1 & 8-9

Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena

vroeg in de morgen - het was nog donker - bij het graf

en zag dat de steen van het graf was weggerold.

 

Toen ging ook de andere leerling

die het eerst bij het graf was aangekomen naar binnen:

hij zag en geloofde. Want zij hadden nog niet begrepen hetgeen er geschreven stond, dat Hij namelijk uit de doden moest opstaan.