Zo. 09 aug. 2020

11.00 u. : Eucharistieviering

Doop Isabel De Groof

**********************

Geen viering op 15 augustus !

**********************
Zo. 16 aug. 2020
11.00 u. : Eucharistieviering

Pieter Van Steen en Jeanne Cooremans.
Diane Kutten-Vermeulen en overleden familieleden

**********************
Zo. 23 aug. 2020

11.00 u. : Gebedsviering

**********************



Op zoek naar

Tijdens het laatste avondmaal, net nadat Judas vertrok om hem te verraden,

had Jezus nog een indringend gesprek met zijn vrienden: 

 

Naar Johannes 14: 15-21

Als jullie écht van mij houden,

probeer dan te leven zoals ik.                                            

Doe de dingen waar ik zo veel waarde aan hecht!

Je zal voelen dat je niet alleen staat,

enthousiasme zal je voortdrijven.

Onze energie is niet te stoppen.

 

Maar je zal ook de waarheid zoeken,

en daar zal niet iedereen blij mee zijn.

Laat het niet aan je hart komen,

doe wat gedaan moet worden.

Op die manier blijf ik altijd bij jullie!

 

Pleidooi voor de waarheid…

‘De waarheid zoeken’ trok onze aandacht.

Is het maar een idee dat de waarheid vandaag

minder belangrijk is geworden?

En als ze inderdaad haar waarde verloren heeft, wat zijn dan de gevolgen?

En wat moet er gebeuren om dit terug in orde te maken?

 

We vonden een begeesterend pleidooi voor de waarheid bij ‘De Argumentenfabriek’ waar we in onderstaande bedenking graag gebruik van maakten.

(wie de volledige tekst graag leest:  https://www.argumentenfabriek.nl/media/2477/pleidooi-voor-de-waarheid-kees-kraaijeveld-2016.pdf )

 

Elke maatschappij houdt vast aan waarden. Waarden zijn onze gemeenschappelijke wensen.

Ze geven aan wat we met ons allen het allerbelangrijkste vinden.

Gelijkheid, democratie, tolerantie, vrijheid,… ze staan (gelukkig!!) allemaal in de lijst.

Maar het belang van waarden kan veranderen en soms valt er zelfs ééntje van de tafel.

Dat overkwam ‘de waarheid’, zo vindt filosoof en psycholoog Kees Kraaijeveld. 

Nochtans gold de waarheid sinds de oudheid als één van de hoogste waarden.

 

Vandaag lijkt het alsof de waarheid alleen nog scoort bij naïeve dommeriken

die niet (willen) begrijpen hoe de wereld nu écht in

elkaar zit. De slimmeriken hebben al lang ingezien

dat keihard blijven liegen dikwijls volstaat om van

de leugen een ‘waarheid’ te maken en dat het

een beproefde methode is om persoonlijk voordeel

te doen ten koste van de anderen.

Mensen zijn per slot van rekening goedgelovige

kuddedieren en kritisch denkwerk kost moeite.

En we houden altijd van een goed verhaal, of het waar is of niet maakt dan niet uit.

Daarenboven maken andere waarden, zoals gelijkheid en democratie, het de waarheid soms ook moeilijk.

Streven naar waarheid betekent dat we met elkaar in debat moeten gaan om te bepalen

wat méér ‘waar’ is, en wat minder.

Dat spoort niet goed met gelijkheid, want ‘ieder zijn waarheid’ gaat dan niet langer op.

 

Toch moet de waarheid een kwaliteitslabel zijn.

Waarheid staat voor een nieuwsgierige en kritische levenshouding.

Waarheid staat voor eerlijk en vertrouwenwekkend gedrag.

 

In die zin is het duidelijk waarom Johannes ook Jezus’ pleidooi voor de waarheid optekent.

Tegelijk is het nogmaals een oproep om te doen wat gedaan moet worden: zorgen voor elkaar, houden van elkaar.

Alleen op die manier kunnen we er voor zorgen dat elke mens waardig kan leven, waar ook ter wereld.

 

Het deed ons sterk denken aan ‘neem en eet mij’, het lied dat we nu al enkele weken niet meer gezongen hebben:   

 

Word mij, doe mij...

leef mijn leven, sterf mijn dood...

wees mijn liefde, doe mijn woord...

in uw geven leef ik voort.

 

En we vonden het ook terug in onderstaande mooie bezinningsteksten:

 

God is in de bomen

God is in de bomen

zegt kleine Saskia.

Ha, zeg ik, zit God in de bomen?

 

God zit niet in de bomen,

doet ze verstoord,

God ís in de bomen.

Ik voel haar handje in mijn knuist,

we zijn op tocht door het bos,

het woud eigenlijk.

Van de kasteelheer

mogen we er zoveel als we willen

komen spelen en wandelen.

 

En waarom zit God in de bomen?

Ha, de bomen bewegen, zie je dat niet?

En God die beweegt toch ook?

Boven onze hoofden

zoeven de beuken van de dreef.

Het is plezant als het waait,

door zo'n dreef te wandelen

met een kind aan je hand.

En waarom beweegt God?

God moet toch overal zijn? Ja?

Ja, om te helpen, hé! Ja?

Stilte. 

 

De kinderen voor ons

doen uitgelaten dingen,

die achter ons

zijn opvallend stil,

gebogen als ze staan

over de pas gedane vondsten.

En is God alleen in de bomen?

Nee, ook in de wolken.

En in de beek ook?

Ha ja, het water beweegt toch!

En in de mensen?

Dat hangt er van af: als ze bewegen.

 

 

Het teken

 

Er was eens een bisschop op bezoek bij een groep kinderen die zich voorbereidden op het vormsel.

Hij vroeg:

‘Hoe kunnen de mensen zien

dat je christen bent?’

De jongens en meisjes keken mekaar beduusd aan.

Zo’n vraag hadden ze niet verwacht.

 

De bisschop stelde zijn vraag opnieuw.

En na een tijdje nog eens,

En daarbij maakte hij een kruisteken.

Zo wilde hij een tip geven aan het groepje.

 

Ineens wist iemand een antwoord:

‘Liefde!’

De bisschop keek op.  

‘Verkeerd’ wilde hij zeggen,

Maar hij herstelde zich – gelukkig – net op tijd.

 

uit ‘Een parel voor elke dag’ van Chantal Leterme

 

 

groetjes van 'Jesaja' 

(Marianne, Francis, Marc en Patrick)