Inleiding

Lut, Yolande, Annemie en Patty heten jullie van harte welkom. We hopen dat ieder in ons aanbod iets naar zijn gading vindt. Natuurlijk willen wij ook alle mama’s een fijne moederdag wensen. Echte knuffels en kussen kunnen nog niet, maar we zijn zeker dat jullie ook op andere manieren in de bloemetjes gezet worden. Jullie zijn zulke sterke gidsen!

Misschien ziet onze zoektocht naar geluk er vandaag de dag wat anders uit dan enkele maanden geleden. Toen was voor velen geluk onlosmakelijk verbonden met materiële welstand, luxe, comfort. Nu heroriënteren we, zijn velen op zoek naar een echte houvast, een geloof dat hoop en toekomst biedt, een God misschien.

 

Jezus leert ons in het evangelie dat we niet verder moeten zoeken op dwaalwegen. “Ik ben de weg die gij zoekt, de poort naar geluk, toekomst en rust”, maakt hij ons duidelijk.

Evangelie (Joh. 14, 1-12)

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:
Jullie moeten je niet zo laten verontrusten.

Jullie geloven in God; geloof zo ook in Mij!
In het huis van mijn Vader kunnen velen hun verblijf houden.
Zou Ik anders gezegd hebben dat Ik wegga
om voor jullie een plaats gereed te maken?
Ja, Ik moet weggaan en voor jullie een plaats gereedmaken,
maar Ik kom terug, en dan neem Ik jullie bij Me op,
zodat daar waar Ik ben, ook jullie zullen zijn.
En waar Ik heen ga – de weg daarheen is jullie bekend.’
`Maar Heer,’ zei Tomas,
`we weten niet eens waar U heen gaat;
hoe zou de weg ons dan bekend kunnen zijn?’

Jezus antwoordde:
`Ik ben de weg, en de waarheid en het leven.
Alleen door Mij heeft men toegang tot de Vader.
Als jullie Mij hebben leren kennen,
zul je ook mijn Vader leren kennen.
Sterker, nu al kennen jullie Hem en heb je Hem gezien.’

 


 

Hierop zei Filippus:
`Laat ons de Vader zien, Heer, dan zijn we tevreden!’
En Jezus weer:
`Ik ben al zo lang bij jullie, Filippus,
en je hebt Me nog niet leren kennen?
Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien.
Hoe kun je dan nog zeggen:
`Laat ons de Vader zien”?
Geloof je niet dat Ik in de Vader ben en de Vader in Mij?
De woorden die Ik tot jullie spreek,
spreek Ik niet uit Mijzelf:
het zijn daden van de Vader, die in Mij blijft.
Geloof Me toch:
Ik ben in de Vader en de Vader is in Mij;
of geloof het anders op grond van de daden.
Waarachtig, Ik verzeker jullie:
wie in Mij gelooft, zal de daden die Ik verricht, ook zelf verrichten;
ja nog grotere zal Hij verrichten,
want zelf ga Ik naar de Vader.
KBS Willibrord 1995

Een vleugje muziek

Johan Sebastian Bach componeerde cantate 166 aan het eind van zijn eerste jaar als Thomascantor in Leipzig, voor 7 mei 1724, de vierde zondag na Pasen die 'Zondag Cantate' wordt genoemd.

Opm.: in onze liturgische kalender wordt Pasen als eerste zondag geteld, waardoor wij nu van de 5e zondag na Pasen spreken.

https://www.youtube.com/watch?v=0JSD3ef-nwo

Ich will an den Himmel denken

Ik wil aan de hemel denken

und der Welt mein Herz nicht schenken.

en mijn hart niet aan de wereld schenken.

Denn ich gehe oder stehe,

Want of ik ga of sta

so liegt mir die Frag im Sinn:

steeds zit deze vraag in mijn gedachten:

Mensch, ach Mensch, wo gehst du hin?

Mens, ach mens, waar ga je heen?

https://www.pastoralezorg.be/page/uitgelicht-op-weg-gaan/

Een mijmering

Waar gaan we naartoe? Velen kennen op die vraag een duidelijk antwoord, anderen zijn zoekend, ik denk dan maar aan de vele vluchtelingen. Allemaal willen we echter een plek vinden, waar we gelukkig zijn.

Het zoeken naar geluk, naar onze bestemming. Het doet me denken aan het boek dat ik net aan het lezen ben: Safari des Lebens (John Strelecky; in het Nederlands verschenen onder de oorspronkelijke titel ‘Life Safari’). Een jongeman wil op zoek naar zijn geluk en levenszin. Omdat hij al lang van Afrika droomt, probeert hij het in dit land. Al van bij het begin quasi ontmoet hij Ma Ma Gombe, een oude, wijze vrouw die de volgende maanden zijn gids wordt. Zij toont hem niet enkel de beroemde ‘Big Five’, maar leert hem vooral zijn eigen vijf doelen te vinden: wat wil hij zeker verwezenlijken voor zijn dood. Zo neemt zij hem en ook de lezer mee op sleeptouw en leert ze beide naar zichzelf te kijken.

Een gids: het is duidelijk dat je met hulp van een gids altijd verder geraakt dan alleen, meer ziet, anders ziet, je kijk op de wereld en op dingen verandert. Je komt daar waar de meeste toeristen niet komen. Zo ook in het evangelie van vandaag. De leerlingen hebben een doel voor ogen: ze willen God leren kennen. En dan blijkt in het antwoord van Jezus, dat dat helemaal niet zo moeilijk is. Ze kennen hem toch, dus kennen ze ook de Vader. Jezus zegt het duidelijk: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven”. Het enige dat de apostelen moeten doen, is de weg die Jezus hen getoond heeft, verder blijven gaan. De weg naar God is de weg van het leven, die door de liefde gaat, maar ook langs ravijnen van verdriet en boosheid en teleurstelling.

Het is de weg van liefde. Het is de weg van gerechtigheid en vrede. Het is de weg van naastenliefde en een ander liefhebben als je zelf. Het is een weg waarop iedereen welkom is om samen een bonte stoet te vormen van mensen die Zijn weg willen gaan. Het is zeker geen doodlopende weg …

Laat ons samen gids zijn voor elkaar!

Bezinningstekst

 

U zoeken, God
is op weg gaan naar een onbekende bestemming
is onderweg-zijn
met de coördinaten
die Gij me geeft
niet dat ik me daardoor beperkt voel,
maar eerder als wegwijzers om U te vinden.

U zoeken, God
is de ‘weg’ aanvaarden: 
Route du Soleil of een weg langs kleine paadjes,
een mistwolk die plots mijn

zicht belemmert of
de zon die me blind maakt. 
Een stopteken 
dat me dwingt om stil te staan,
of de voorrangsweg 
die me verder laat rijden.

 

U zoeken, God,
is alert zijn:
opgepast gevaarlijke bocht, werken,
passage door tunnel, snelheid minderen,
gevaarlijk kruispunt
of
zonder meer voorrangsweg

U zoeken, God,
is in de leegte gaan staan,
U niet vinden,
maar gevonden worden, omarmd worden,
bemind worden
omdat Gij enkel
onvoorwaardelijke Liefde zijt,
omdat Gij
de ‘Totaal Andere’
de ‘Onuitspreekbare’ zijt.

Lieve Verfaillie
(n.a.v. Curus ZinVindingscoach – 2019)



We willen hier afronden met Jezus te danken dat Hij ook voor ons de weg, de waarheid en het leven is én dat Hij de moeders voor ons 'maakte'.

 

Nog een extraatje ingezonden door Jan Arnalsteen:

Zoals elke zondag kan je digitale eucharistieviering vanuit Leliëndaal: https://www.kerknet.be/organisatie/kerkmechelen volgen.

Deze zondag brengt Wannes Vanderhoeven twee orgelopnames uit het archief...

1. Net voor de demontage van het kerkorgel van Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijle nam Wannes (op 19 november vorig jaar) dit Adagio van Bach op (met de smartphone, dus met iets mindere audiokwaliteit). Dit was de laatste keer dat het orgel volledig bespeelbaar was. We hopen deze situatie terug te hebben in het voorjaar van 2021!

2. Van de zondagsvieringen in onze kerk mist Wannes – en velen met hem-  heel erg de dynamiek van de samenzang, ondersteund met koor en orgel. Hij vond thuis nog een aantal opnames terug van vieringen die ooit werden uitgezonden door Radio 1. De volgende weken krijgt u uit dit archief wekelijks iets mee. Deze opnames zijn live en dus technisch niet perfect, maar wel authentiek.

Meezingen is toegelaten en zelfs warm aanbevolen. Deze week het lied "Door de wereld gaat een woord", waarvan de tekst hier en daar erg toepasselijk is op de tijd waarin we nu leven:

"Here God, wij zijn vervreemden, door te luist' ren naar Uw stem. Breng ons saam met Uw ontheemden, naar het nieuw Jeruzalem.”
“Door de wereld klinkt een lied, tegen angsten en verdriet, tegen onrecht, tegen dwang, richten pelgrims hun gezang.”
“Velen die de moed begaf blijven staan of dwalen af hunkerend naar hun oude land. Reisgenoten, grijp hun hand." 

Dit is orgelmeditatie #10: https://youtu.be/5IzDBqL4rVc

******************************************************************************************************************************************************************************************