Aangezien we nog steeds niet mogen samen komen om te vieren heeft ons liturgisch groepje toch een korte mijmering bij elkaar gesprokkeld... Wij denken aan jullie!

Eerste lezing: Handelingen 2, 42-47

Alle gelovigen gingen met elkaar om als mensen van één familie. Ze kregen van de apostelen uitleg over Jezus. Ze kwamen vaak bij elkaar om te bidden en om met elkaar het brood te delen. De apostelen deden veel wonderen en iedereen was diep onder de indruk. Alle gelovigen kwamen steeds bij elkaar. Ze deelden alles wat ze hadden. Ze verkochten hun bezittingen en het geld gaven ze aan iedereen die het nodig had. Elke dag kwamen ze naar de tempel om samen te zijn. Bij elkaar thuis deelden ze het brood. Vol vreugde aten ze samen, en iedereen was even belangrijk. Ze eerden God en het hele volk had veel waardering voor hen. Elke dag kwamen er meer mensen bij die door God gered waren.

 

Evangelie: Johannes 20, 19-31

Op de avond van diezelfde dag waren de leerlingen bij elkaar. Uit angst voor de Joodse leiders hadden ze de deur op slot gedaan. Maar opeens stond Jezus tussen hen in en zei: ‘Ik wens jullie vrede.’ Daarna liet hij de wonden zien aan zijn handen en zijn zij. Toen zagen de leerlingen dat het de Heer was en ze waren erg blij. Jezus zei nog een keer tegen hen: ‘Ik wens jullie vrede. De Vader zelf heeft mij gestuurd. Nu ben ik het die jùllie stuurt.’ Daarna blies hij op hen en zei: ‘Nu hebben jullie de heilige Geest gekregen. Vanaf nu hebben jullie de macht om zonden te vergeven. Als jullie iemand vergeven, dan vergeeft God hem ook. Als jullie iemand niet vergeven, dan vergeeft God hem ook niet.’ Toen Jezus bij de groep leerlingen kwam, was één leerling er niet bij. Dat was Tomas, die ook Didymus genoemd werd. De anderen zeiden later tegen hem: ‘Wij hebben de Heer gezien!’ Tomas zei: ‘Ik wil eerst de wonden van de spijkers in zijn handen zien en ze voelen met mijn vinger. Ik wil met mijn hand de wond in zijn zij voelen. Anders geloof ik het niet!’ Een week later waren de leerlingen weer bij elkaar. Nu was Tomas er ook bij. De deur was op slot, maar opeens stond Jezus weer tussen hen in. Hij zei: ‘Ik wens jullie vrede.’ Daarna zei hij tegen Tomas: ‘Kom, voel met je vinger aan mijn handen en voel met je hand aan mijn zij. Wees niet langer ongelovig, maar geloof!’ Toen zei Tomas tegen hem: ‘U bent mijn Heer en mijn God.’ Jezus zei: ‘Jij gelooft in mij omdat je mij gezien hebt. Vanaf nu zullen mensen in mij geloven zonder dat ze mij zien. God zal hen gelukkig maken.’ Jezus heeft veel wonderen gedaan toen hij bij zijn leerlingen was. Veel meer dan er in dit boek opgeschreven zijn. De wonderen in dit boek zijn uitgekozen met een bedoeling. Het gaat erom dat jullie geloven dat Jezus de messias is, de Zoon van God. Als je gelooft in Jezus Christus, krijg je het eeuwige leven.

 

 Voor onze mijmeringen:

Eerste mijmering:

We zeggen het allemaal wel eens: eerst zien en dan geloven!

Hoe vaak heeft Jezus tijdens zijn leven niet gezegd: ‘Hun geloof heeft hen gered’? Ik denk dan aan de blinde, de lamme, …; mensen die door Jezus genezen werden omdat zij geloofden.

In deze coronatijd is genezen worden heel actueel. Spijtig genoeg ook het ongeloof: denk maar aan al diegenen die de maatregelen aan hun laars lappen.

Gelukkig zijn er ook heel wat ‘helden’ die de strijd tegen de ziekte proberen te winnen. Samen hopen we, weten we dàt we zullen winnen.

De leerlingen zaten samen nadat hun held gestorven was, van de verrijzenis hadden ze nog niet veel begrepen. Stilaan kwamen ze tot het besef dat ze een opdracht hadden. Ze kwamen samen om te bidden, maar deden ook wonderen: ze hebben bergen verzet! Ze zorgden voor wie het moeilijk had en deelden brood en bezittingen. In de eerste lezing staat: iedereen was onder de indruk! Kleine gebaren die als een lopend vuurtje rond gingen en steeds meer mensen raakten. Tot het met Pinksteren helemaal los barstte.

We zijn nog niet aan Pinksteren en hoe de wereld er dan zal uitzien weten we nu nog niet. Laten we er wel voor zorgen dat we tegen dan bergen hebben verzet, geloofd hebben zonder dat we het gezien hebben en zo klaar zijn om samen verder te gaan met onze gemeenschap.

Tweede mijmering: 

In de eerste lezing staat dat alle gelovigen met elkaar omgingen als mensen van één familie. Ze kwamen samen om te bidden en brood te delen….   In deze coronatijden zijn ook families fysiek van elkaar gescheiden. Maar toch merken we dat mensen zoeken naar mogelijkheden om samen te zijn ondanks de afstand. Ook zo kunnen we er voor elkaar zijn, samen bidden en delen….  Het brengt ons misschien terug naar de basis van bekommerd zijn om elkaar: eens informeren, een kaartje met een mooie tekst of gebed, eten brengen waar nodig, ….   Het zijn net die kleine gebaren die zo belangrijk zijn en waarin Jezus voorbeeld weer sterk op de voorgrond treedt.

En inderdaad dikwijls moeten we eerst iets gezien of ervaren hebben voor we ten volle willen geloven.  Met Corona liever niet… de getuigenissen van de slachtoffers zijn duidelijk. Mensen zijn blij dat ze er door geraakt zijn, dat ze nog leven, ….  Ook hier een sterke aanmoedigingen om geloof te hechten aan dingen zonder alles zelf te zien of ervaren.  Dat brengt ons een beetje bij een blind vertrouwen op de anderen, op wat ons doorverteld wordt, …  Een gezonde kritische kijk op dingen, zonder ons te laten verlammen om toch het juiste en het goede te doen. Niet makkelijk want ieder van ons wil vroeg of laat toch een teken of bevestiging dat we goed bezig zijn. Die blijk moeten we misschien ook terug in die kleine daden herontdekken. Het hoeft niet altijd in de krant te staan dat die of die iets goed gedaan heeft. Maar het blijft wel belangrijk dat we die kleine dingen doen om zo groots te zijn in onze alledaagse handelen en leven. Ons laten raken door kleine voldoeningen die ons de kracht geven om op de ingeslagen weg verder te gaan. Struikelen en weer opstaan.  Ons openstellen voor de nieuwe kansen die zich aandienen, …

Maar wel vanuit het blinde vertrouwen dat Jezus leven niet voor niets is geweest. Dat hij de mensenzoon is die tussen ons geleefd heeft om het goede voorbeeld te stellen.  Het vertrouwen dat wij hier op aarde zijn met een doel, een opdracht, …. Jezus' boodschap verder uitdragen!

 

Nog een fijne zondag aan iedereen!