Evangelielezing

Joh 13, 5-8

Daarop goot Hij water in het wasbekken

en begon de voeten van de leerlingen te wassen

en ze met de doek waarmee Hij omgord was af te drogen.

Zo kwam Hij bij Simon Petrus,

die echter tot Hem zei:

“Heer, wilt Gij mij de voeten wassen?”

Jezus gaf hem ten antwoord:

“Wat Ik doe, begrijpt ge nu nog niet,

maar later zult gij het inzien.”

Toen zei Petrus tot Hem:

“Nooit in der eeuwigheid zult Gij mij de voeten wassen!”

Jezus antwoordde Hem:

“Als gij u niet door Mij laat wassen,

kunt gij mijn deelgenoot niet zijn.”

 

Overdenking

Het Joodse Paasmaal herdenkt de exodus: de gemeenschap gaat samen op weg naar een ander land, naar het beloofde land, naar het land van andere normen en waarden.

Johannes laat Jezus, voor het feest begint, de voeten van zijn leerlingen wassen. Dat deed normaal een slaaf bij zijn meester en diens gasten: voeten wassen, inspecteren op wondjes, masseren met olie om ze zo te laten helen.

Petrus en ook wij vandaag moeten bereid zijn te aanvaarden dat deze handeling, dit slafelijk en tegelijk helend gebaar ons de ‘innerlijke houding’ van ten volle dienstbaar

zijn voor elkaar aanmeet.

Voetwassing is de rollen omdraaien…de normen op hun kop zetten en zelf aan de slag gaan voor je medemens. Dit gebaar, gekoppeld aan het delen van brood en wijn, geeft nog sterker inhoud aan: eten geven, drinken geven, kleding geven, gastvrij zijn, zieken bezoeken, gevangenen niet aan hun lot overlaten; het is voluit deelzaam zijn, volop Broederlijk Delen.

Het vraagt veel moed te durven geloven dat alleen deze belangeloosheid ons en heel de wereld op weg zet naar het volle leven.

 

Eens (Jan Van Opbergen)

Eens, lang geleden is de mens begonnen

met zaaien en maaien,

met dorsen en malen,

en hij bakte het eerste brood,

om goed van te eten en

dan weer verder te gaan.

 

Eens, lang geleden is de mens begonnen

met planten en sproeien,

met plukken en persen,

en hij vulde de eerste beker met wijn,

om goed van te drinken en

dan weer verder te gaan.

 

Eens, lang geleden is een mens begonnen

met zoeken en vinden,

met geven en delen,

en hij nam het brood en de beker

en werd de eerste die zei:

brood met anderen gedeeld

en wijn voor anderen verschonken,

om mens van te worden en

dan weer met velen verder te gaan.

 

Eens, ooit,

- nog hoeveel eeuwen kan het duren -

zullen wij leven, voorgoed en zonder angst,

van geven en ontvangen,

van aanzien en beminnen,

en voor het eerst zullen wij weten,

dat liefde is gedeeld en leed vergeten,

dat de hemel de aarde is,

om zo maar eindeloos verder te gaan.

 

Geheel samengebracht, geput en geschreven vanuit de kracht van onze ‘Colomanese’ liturgische werking.

Met bijzondere dank aan Paul en Pieter en warme groet van Frie.

 

Jan laat ook nog weten:

U kan de viering van het Laatste Avondmaal vanuit Leliëndaal volgen via de linken  of: https://www.kerknet.be/organisatie/kerk-mechelen  of:  https://www.onzelievevrouwoverdedijle.be/  Met een dikke merci aan allen die het mogelijk maken.

Andermaal ook heeft Wannes Vanderhoeven, organist-titularis van Onze-Lieve-Vrouw over de Dijle voor een orgelmeditatie gezorgd.  Om in de stemming te komen:  https://youtu.be/M8w8D_6rflk  "Ubi caritas et amor, Deus ibi est".

****************************************************************************************************************************************************************