Tijdens de Goede Week denken we terug aan een reeks gebeurtenissen uit het leven van Jezus die sterk met elkaar verbonden zijn. Samen vormen zij een bemoedigend antwoord op vele vragen en situaties uit elk mensenleven vandaag.

We willen erg moeilijke situaties waarmee anderen of wijzelf geconfronteerd worden zeker niet gaan minimaliseren. Integendeel, het lijden van ieder mens willen we ernstig nemen.

Ook als het lijden nog pijn doet, moet Goede Vrijdag Goede vrijdag kunnen zijn en op Stille Zaterdag hoeft niets, maar kan verrijzenis wel gebeuren…

De hoop die ons deze week wordt toegezegd is dat het lijden het einde niet is. Uiteindelijk is de onvoorwaardelijke liefde sterker dan alles wat de levensweg van mensen op een 'dood' spoor brengt.

Wij willen de laatste week van de veertigdagentijd beleven als een samenhangend veelluik en elk element erin is waardevol en moet ernstig genomen worden. Alle gebeurtenissen van deze dagen eindigen uiteindelijk op een harmonieus, hoopgevend slotakkoord: Pasen! 

 

Geheel samengebracht, geput en geschreven vanuit de kracht van onze ‘Colomanese’ liturgische werking.

Met bijzondere dank aan Paul en Pieter en warme groet van Frie.

Je leest hier telkens een stukje, elke bijzondere dag van deze week tot aan Pasen (nvdr)

********************************************************************************************************************************************************************************************************************************